یکی از شاخص ترین کارها در زمینه دوستی وارتباط نوشتاری با ادمهای نادیده بابا لنگ دراز وبستر است که همه کم و بیش با آن آشنایی داریم. چیزی که برای همه ما جالب است کشف نادیده ها و کلن رمز گشایی از چیزهایی است که از آن اطلاعات ناقص داریم و به نوعی مجهول تلقی می شوند. یعنی هدف گذاری از جایی دیگر برای زندگی دیگری و این باعث شده تا بخصوص در این دنیای پر ارتباط و عصر سرعت،  پیرامون ما به دوگانه ای از حقیقت و مجاز برسیم که تشخیص و تفکیک این دو فقط و فقط با صداقت و اعتماد میسر می شود. چیزی که بیش از همه در فیلم مری و مکس به چشم می آید همین اعتماد و صداقت است که می تواند من درونی ما را به تماشای فیلم بنشاند.

سابقه ساخت انیمیشن های عروسکی خمیری به این سبک بسیار دور وحتی جلوتر از دوبعدی ها است و تا بحال کارهای شاخص زیادیاز آنرا دیده ایم. اما همیشه قلقلک دادن احساسات درونی و به قولی وجدانی باعث پیوند می شود و با اینکه از لحاظ سبک و ساختار و حتی نگاه فانتزی به سیمای افراد، مری و مکس چیزی برای افزودن ندارد اما همین صمیمیت و راستی بین دخترک _ تنها وکوچک _ و مرد میانسال  _ی که ترس هیستریک و چاقی مفرط و تنهایی رنجش می دهد (مثلن سندرم اسپرگر ) _  ما را به دنبال کردن فیلم ترغیب می کند.

اولین فیلم بلند انیمیشن استرالیایی، مری و مکس، مرز حاضربودن و نبودن و داشتن آرزوهای مشترک و یا متناقض با این فاصله سنی و آن دو دنیای متفاوت _ توجه کنید که نیو یورک عمومن خاکستری  با جوب کسل کننده و استرالیا همچنان به رنگ محیطش یعنی قهوه ای رنگ پریده و بن مایه ای نارنجی است، مانند رنگ صحرا_ را بر می دارد.

اما دوست داشتن یکدیگر تا جایی که مرد به دوست کوچک خود می نویسد " ...تو تنها دوست من هستی..." و اینکه ما بطور غریزی بدنبال آخر و عاقبت این دوستی هستیم و صداقت این دو که نهاد ما را به وجد می آورد و احیانن (حضور ما در دنیای مجازی فاقد آن است) عذابمان می دهد همه و همه ، باعث و بانی بحث ما هستند.

و دو تکه کوتاه تاثیرگذار :

 یکی شمای کمیک مجسمه آزادی که باعث خنده می شود، و یکی طرح فرستادن اشک چشمان مری برای مکس، تا بلکه گریه کند.

و سرانجام فیلم که مکس را در آن وضعیت و در مواجهه با مری با وضعی کاملن متفاوت در خانه مکس نشان می دهد. چیزی که کودک مری نخواهد فهمید این احساس واپسین است ،و آینده اش شاید چیزی شبیه خود مری باشد.

دنیای مجازی بر هم ریختگی و شلختگی درونی ای و بیرونی ای بوجود می آورد که نتیجه و نهایتش تنهایی است و تنهایی و فقط باید امید وار باشیم که دوست نامه ای شوهر مری نمرده باشد، که البته بعید نیست.

تنها چیزی که می شد گفت اینکه به دنیای مکس خوش آمدی مری.

انگاره های طبیعی فیلم:

 - تنهایی برای آدمها زجر آور است

 - صمیمی ترین دوست دورترین آنهاست

 - اگر حرکت کنی ممکن است ببری و لی اگر بمانی حتمن می بازی.

- آدمها از صداقت کیفور می شوند تا جایی که هر غریبه ای را به اندرونی خود راه می دهند

- به یاد داشته باشیم که نماد آزادی هم می تواند پیر و فرتوت شود. فقط نوع نگاه و زمان مهم است

- اینکه جامعه استرالیا چه نگاهی به جامعه آمریکا دارند نمی دانم ولی مسلم است که دید ما را ندارند. با این همه نگاهی فانتزی به شخصیت ها انتخاب می شود

- اگر آدم باشیم در حقیقت جمعی هستیم با هم ولی اگرجمعی باشیم در هم و برهم یا حقیقت نیست یا آدم.

- فقط فاصله دنیای مجازی را نمی سازد. اینکه اخلاقیات و احساسات و محبت در محیط اطرافمان وجود نداشته باشد و اینکه به زندگی ماشین وار عادت کنیم خودش جهانی بوجود می آورد که همه در ان تنها یند واین از ذات بشری ما بدور است.  

حالا اگر خواستید فیلم پر دیالوگ و مناسب سن بزرگترها در غالب انیمیشن ( استاپ- موشن) را ببینید. فیلمی از آدام الیوت. شاید سوالات بچگی شما هم جایی در آن پاسخ داده شود.